ShelleyKidz

Met heel veel pijn en verdriet heeft Jasper me het bericht gestuurd dat hij zijn geliefde Paco heeft moeten laten inslapen. Een week eerder is hij door een auto aangereden wat hem fataal is geworden.

Wij zullen Paco herinneren als karakteristieke en vrolijke pup, zoon van Cherrey en Bowie.

Lieve pup Dailey rust zacht, voor altijd in ons hart.

Mijn oprechte medeleven gaat uit naar Jasper. Ik wens hem veel sterkte bij het verwerken van het verdriet.

Jasper, weet dat we aan je denken.

Faic't Alyssia in Black Velvet, 05-02-1998 / 11-05-2002

Shelley was een dochter van Black Velvet of the Lucky Birds en Silvermoor’s Highland Chief.

Shelley was een rustige hond die niet snel opviel tussen ons hondenvolkje en die zich ook niet op de voorgrond drong.
Met haar geduchte intelligentie was ze onafhankelijk en erg op zich zelf maar toch ook enorm gehecht aan haar thuis en haar familieleden.
Shelley was geen actieve hond.

Ze had weinig interesse in spelletjes en sjokte het liefst in haar eigen tempo achter ons aan tijdens de dagelijkse boswandelingen. Ze hield van rust en zachtheid en gaf de voorkeur aan een lekker dutje. Ze was erg gehoorzaam en hoewel ze soms een tikkeltje irritant kon overkomen was zij niettemin erg sociaal. Regelmatig kwam ze dan ook bedelen om een aai of kroel om onze wederzijdse genegenheid bevestigd te krijgen.

Shelley heeft lange tijd en in zware mate last gehad van artrose aan haar voorpoten.  Hierdoor was ze vaak humeurig. Ondanks haar humeurige karaktertje had ik veel bewondering voor deze hond. Shelley heeft in haar leventje veel pijn moeten verduren maar heeft daar nooit, maar dan ook nooit, écht iets van laten blijken.

Na een zeer kort maar heftig ziekteverloop hebben wij vanmiddag (11-05-2008)  geen andere uitweg gezien dan afscheid te moeten nemen van onze Shelley.
Een combinatie van een ontsteking aan de alvleesklier en nierfalen is haar op de leeftijd van 10 jaar fataal geworden.

Met respect en liefde zullen wij aan onze dappere Shelley blijven denken.

Clark Magnum of The New Enterprise, 28-05-1994 / 19-11-2007

Clark’s moeder was Lady Brendenbury vd Jeugdkant en zijn vader was Pelido Morse.

Op het moment dat ik dit stukje schrijf is het 22 mei 2007, wat betekent dat Clark over een paar dagen de respectabele leeftijd van 13 jaar bereikt. Al 13 jaar mogen wij genieten van de aanwezigheid van deze bijzondere hond. Enthousiast, vrolijk, avontuurlijk, trouw en super sociaal zijn de kenmerken van onze Clark.

Met zijn betoverende en charmante persoonlijkheid weet hij zich bij iedereen geliefd te maken en is hij een echte alle mans vriend.

Clark is eigenlijk altijd goed gemutst, maar raakt emotioneel van slag als hij geconfronteerd wordt met gezag, een strenge aanpak, ruzie, geschreeuw of elke vorm van tegenwerking die zijn rustige leventje verstoort.

Ondanks zijn hoge leeftijd presteert hij het nog om achter de bal aan te rennen en hij loopt nog twee keer per dag ons rondje door het bos, samen met Shelley, Mable en Abbey. We zijn ons bewust dat de tijd voor hem gaat dringen. Met de dag wordt hij strammer en stijver, glanst zijn vacht minder, wordt zijn gezichtsvermogen slechter en hij is zo goed als doof. Hij schijnt er zelf nog geen hinder van te ondervinden en wij hopen dan ook dat hij en wij nog een tijdje van elkaar mogen genieten.

Afscheid
Op 19 november hebben wij afscheid moeten nemen van onze Clark. ’s Morgens heeft hij een zwaar herseninfarct gehad met desastreuze gevolgen.Om hem verder lijden te besparen hebben wij hem ’s middag rustig laten inslapen. Wij mochten van hem 13.5 jaar onherroepelijke liefde en trouw ontvangen. Wij verliezen in hem een kanjer van een hond en zullen hem missen.

SEA-DREAMERS SEA EAGLE IN BLUE, 08-01-1995 / 01-07-2002

Van Eagle hebben we in 2002 afscheid moeten nemen. Hij is slechts 7 jaar geworden. Eagle was een zoon uit de combinatie Mybern’s Marybloo en Amalie Best Bitter.

Helaas hebben wij 1 juli 2002 afscheid van hem moeten nemen. Een ongeneeslijke ziekte werd hem fataal.

Eagle was een bijzonder intelligente hond. Zijn karakter was volgzaam, trouw, onverstoorbaar en sereen. Hij was gefocust op mijn persoon, hield me continue in de gaten zonder daarbij irritatie op te wekken. Hij wilde zich niet op de voorgrond dringen.

Hij verkoos een rustig plaatsje om zo de situatie in de gaten te kunnen houden. Net als van Mable kan ik van Eagle zeggen dat ik met hem kon ‘lezen en schrijven’ en ook hij was in leven mijn oogappeltje. Eagle was een hond die het vermogen had je als mens te raken.
Eagle was een ietwat verlegen hond die zich niet gemakkelijk liet overmannen door emoties. Hij toonde zich zelfstandig en onafhankelijk. Hij was een prachtig gezelschapsdier, met een klein hartje.

In 1994 is Foofur, op de jonge leeftijd van 6 jaar, als gevolg van een ongeneeslijke ziekte overleden.

Foofur had geen stamboom. Wij hebben hem destijds gekocht bij een boerderij. Hij kwam uit een nest van 10 puppy’s. Met Foofur hadden we geen andere plannen dan hem te houden als huishond.

We woonden net in Drenthe en omdat ik daar veel alleen was met de jongens wilde ik een hond. Het was Anton die een collie wilde. Foofur is dan ook de grondlegger van onze voorliefde voor het ras.

We hebben Foofur ervaren als een ware deugniet,  opgroeiend met onze jongens en zich daarbij zorgzaam, trouw en verdedigend opstellend. In één woord een te grote lieverd die gek was op ons en met name op de kinders. Jammer dat we zo kort van hem mochten genieten. Hij was onze eerste collie en zette met zijn aanwezigheid de toon om voor altijd verliefd te zijn op …………….. een collie.